ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 2008

►Νεοκλής Γαλανόπουλος: «Θάνατος από το πουθενά», Τόπος 2008

Βιογραφικό

Ο Νεοκλής Γαλανόπουλος γεννήθηκε το 1972 στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάζεται ως δικηγόρος. Έχει εκδώσει δύο αστυνομικά μυθιστορήματα [Η παραλλαγή του Γιώργου Δαρσινού, 2007 και Θάνατος από το πουθενά, 2008). Διηγήματά του έχουν περιληφθεί στους συλλογικούς τόμους Οικοεγκλήματα, 2008 και Το τελευταίο ταξίδι, 2009.

Περίληψη βιβλίου

Σε μια μικρή μακεδονίτικη πόλη, και συγκεκριμένα στη βίλα «Αθηνά», ο θάνατος κυκλοφορεί πιο άνετα κι από τους ίδιους τους ενοίκους της. Οι τελευταίοι είναι πολλοί: υπηρέτες, κηπουροί, σοφέρ, γιοι, κόρες, ξαδέλφια, φίλοι, ανίψια, γαμπροί, νύφες, συνεταίροι… Mια σπαρταριστή ταξική πινακοθήκη τυπικών Ελλήνων της επαρχίας, το κύριο χαρακτηριστικό των οποίων, αυτό που περιέργως τους ενώνει, είναι ότι κανείς δεν εκτιμά πραγματικά κανέναν.

Όλοι εξαπατούν και εξαπατώνται αμοιβαίως. Όλοι συνωμοτούν με τη φυσικότητα με την οποία παίρνουν το πρωινό τους και όλοι είναι πιθανά θύματα μιας ενδοοικογενειακής συνωμοσίας. Όλοι αποβλέπουν στην τεράστια περιουσία που αφήνει πεθαίνοντας αιφνίδια (αυτοκτονία; αρρώστια; ατύχημα; φόνος;) ένα βράδυ αρραβώνων ο δύστροπος γενάρχης της οικογένειας και ιδιοκτήτης της βίλας.

Κάθε κουβέντα των ενοίκων και των επισκεπτών, κάθε συνομιλία, κάθε πράξη, κάθε κίνηση προκαλεί το ρίγος ενός προαναγγελθέντος θανάτου, του οποίου ο αναγνώστης αδυνατεί (μέχρι και την τελευταία σελίδα) να εντοπίσει την προέλευση.

Σ’ αυτή την ιστορία πυκνού αστυνομικού μυστηρίου καθετί που αναπνέει έχει ίσες πιθανότητες να είναι θύτης και θύμα. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει άλλοθι για κανέναν. Κι όποτε υπάρχει, ανατρέπεται γρήγορα από μια πλοκή που, από ένα σημείο κι ύστερα, υποχρεώνει τον εμβρόντητο αναγνώστη να πάρει τις αποφάσεις του…

Σε έναν σκοτεινό κόσμο, που φαινομενικά δείχνει αθώος αλλά στην πραγματικότητα σπαράσσεται όπως οι αντίπαλοι σε μια άγρια παρτίδα σκάκι υψηλού επιπέδου, τα ίχνη που οδηγούν στον δολοφόνο συνεχώς καλύπτονται από τα νέφη της ψυχής των ηρώων. Ο συγγραφέας όμως, με ιδιαίτερη μαεστρία που απέδειξε και στο προηγούμενο πολυδιαβασμένο του μυθιστόρημα, H παραλλαγή του Γιώργου Δαρσινού, κινεί τους χαρακτήρες του όχι ως άβουλα πιόνια αλλά ως αυτό που είναι: υπάρξεις μοναχικές δεμένες στη σκακιέρα της σύγχρονης σκληρής συναλλαγής.

Όσοι θυμούνται με ενθουσιασμό το περίφημο Δέκα μικροί νέγροι της Άγκαθα Κρίστι, εδώ θα ανακαλύψουν έναν άξιο κληρονόμο. Όσοι απόλαυσαν το βιβλίο H παραλλαγή του Γιώργου Δαρσινού, εδώ απλώς θα χειροκροτήσουν…

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Σέργιος Γκάκας: «Στάχτες», Καστανιώτης 2008

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Σπούδασε θέατρο στο πανεπιστήμιο PARIS – VIII και από το 1979 εργάζεται ως σκηνοθέτης.  Έχει γράψει 4 θεατρικά έργα για παιδιά. Διηγήματά του περιλαμβάνονται στις συλλογές Πέντε ζωγράφοι ζητούν συγγραφέα (εκδ. Πατάκη, 2003), Το Χαλάνδρι που γνώρισα (εκδ. Βιβλιοπωλείου Ευριπίδης, 2005), Ελληνικά εγκλήματα 2 και Ελληνικά εγκλήματα 3 (εκδ. Καστανιώτη 2008 και 2009), Το τελευταίο ταξίδι (εκδ. Μεταίχμιο 2009). Το μυθιστόρημά του, Κάσκο (εκδ. Καστανιώτης, 2001) εκδόθηκε στη Γαλλία το 2006 από τον εκδοτικό οίκο Liana Levi με τον τίτλο La piste de Salonique και από τον εκδοτικό οίκο Crocetti στην Ιταλία με τον τίτλο Intrigo a Saloniccο. Το 2008 εκδόθηκε το μυθιστόρημά του Στάχτες (εκδ. Καστανιώτη).

Περίληψη βιβλίου

Κυριακή 9.25 Μ.Μ. Το περιεχόμενο του συρταριού είναι απλωμένο στο γραφείο του Χαλκίδη. Ένας ασημένιος αναπτήρας Ζίπο με τα αρχικά του· το πρώτο δώρο που του είχε κάνει. Μια φωτογραφία τους στα καμαρίνια του αρχαίου θεάτρου των Φιλίππων. Τα μακριά μαύρα γάντια που φορούσε στις «Δούλες». Ένα πλακέ μπουκάλι Dewar’s που του το ‘χε πετάξει κατακέφαλα στο δωμάτιο 603 του ξενοδοχείου «Galaxy» στην Πάτρα. Δύο αποκόμματα εισιτηρίων του κινηματογράφου «Τριανόν», «Η ταυτότητα μιας γυναίκας» του Αντονιόνι, οι μοναδικοί θεατές στην αίθουσα, έξω χιόνιζε. Ένα πακέτο Player’s· τα ίχνη του κόκκινου μεθυσμένου φιλιού έχουν πια χαθεί. Και τα σύντομα σημειώματα που τον περίμεναν στις ρεσεψιόν των ξενοδοχείων, καλοκαίρι του ’97. Δεκαεννιά σημειώματα· δεν τα ‘χει διαβάσει από τότε. Κι ένα πιστόλι των εννιά χιλιοστών που λάμπει στο μισοσκόταδο.

Αθήνα, χειμώνας του 2004. Μια παλιά μονοκατοικία καίγεται μαζί με τους τέσσερις ενοίκους της. Ένας αποτυχημένος δικηγόρος κι ένας σκληρός μπάτσος προσπαθούν να βρουν τους ενόχους και να πνίξουν τις ενοχές τους. Παράλληλα, διεκδικούν την ίδια γυναίκα· μια μοιραία ηθοποιό που στοιχειώνει το παρελθόν τους. Όταν συνειδητοποιούν πως μπλέχτηκαν σε μια σκοτεινή ιστορία, αναγκάζονται να σκαλίσουν τις στάχτες και να «λερώσουν» τα χέρια τους.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Φίλιππος Δρακονταειδής (Γιώργος Νομισέν): «Ο δολοφόνος διαφεύγει», Μεταίχμιο 2008

Βιογραφικό

(Δες το βιογραφικό στο βιβλίο Το τέλος του χρόνου καθυστέρησε – ακριώς από κάτω)

Περίληψη βιβλίου

Μια νέα γυναίκα βρίσκεται άγρια δολοφονημένη σε κεντρικό σημείο της Αθήνας. Οι ύποπτοι πολλοί και τα κίνητρα άγνωστα. Κάποιοι φαίνεται ότι προσπαθούν να κουκουλώσουν την υπόθεση. Η εξιχνίαση αυτής της σκοτεινής δολοφονίας είναι δύσκολη. Θα βρεθεί άραγε ο δράστης ή ο δολοφόνος θα διαφύγει;

Η πρώτη από τις ευρηματικές αστυνομικές περιπέτειες με πρωταγωνιστές τον κύριο Πρόεδρο, τον «συγγραφέα», τον αστυνόμο Μήτσο Χαντόκη, τους τρεις ντετέκτιβ Ντυπόν, τον κύριο Σπύρο τον περιπτερά, τη Σύλβια των Ειδικών Ομάδων, τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο, τον επιθεωρητή Μαιγκρέ και άλλους πολλούς.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Φίλιππος Δρακονταειδής (Γιώργος Νομισέν): «Το τέλος του χρόνου καθυστέρησε», Μεταίχμιο 2008

Βιογραφικό

Ο Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής, πεζογράφος και μεταφραστής, γεννήθηκε το 1940. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, ολλανδικά και σλοβενικά. ‘Εχει βραβευτεί με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας (1981), είναι Ιππότης της Τάξης Τεχνών και Γραμμάτων της Γαλλίας και μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων.

Πριν από χρόνια ο Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής ανακάλυψε στη σοφίτα ενός αναπαλαιωμένου οικήματος ένα δρύινο μπαούλο, το οποίο έκρυβε δακτυλογραφημένα κείμενα βαλμένα κατά χρονολογική σειρά, σε φακέλους χρώματος γαλάζιου. Έκανε την ήρεμη κίνηση να ανοίξει τους φακέλους, να διαβάσει τα κείμενα και να τα αντιγράψει, ώστε να αναγνωριστεί ο δημιουργός τους που δεν είναι άλλος από τον Γιώργο Νομισέν.

Ο Γιώργος Νομισέν είναι το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του έλληνα συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Ζορζ Σιμενόν. Γεννημένος το 1940, ο Ζορζ Σιμενόν σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ και έζησε ασκώντας διάφορα ευκαιριακά ή μακρόχρονα επαγγέλματα σε τριάντα χώρες. Άρχισε να συγγράφει σε προχωρημένη ηλικία, όπως ο Αντρέα Καμιλλέρι και, μοιράζοντας χειρόγραφα των κειμένων του σε ολιγάριθμους, πλην όμως επαρκείς γνωστούς του, απέκτησε πλήθος θαυμαστών χάρη στην αμεσότητα του λόγου, το προωθημένο προσωπικό ύφος και την ευρηματική τεχνική του. Αυτή η αναγνώριση δεν τον πτόησε ούτε τον απέτρεψε να συνεχίσει το έργο του με αδιάπτωτο ενδιαφέρον. Μετά την ολοκλήρωση της σειράς των κειμένων του υπό την επικεφαλίδα «Μια αστυνομική ιστορία κάθε μήνα», είναι βέβαιο πως θα ανταποκριθεί στο πιεστικό αίτημα των αναγνωστών του να προσφέρει επιπλέον εκδοχές του συγγραφικού ταλέντου του, εργαζόμενος στο ήρεμο περιβάλλον του αναπαλαιωμένου οικήματος όπου βρίσκεται το γραφείο του.

Περίληψη βιβλίου

Τα χρόνια πέρασαν αλλά η αναζήτηση του δολοφόνου δεν σταμάτησε. Μπορεί ο κύριος Πρόεδρος να θεωρεί ακόμα πως η υπόθεση έχει λήξει, αφού ο νεαρός πλατωνικά ερωτευμένος με το θύμα εκτίει την ποινή του. Η οικογένεια όμως του θύματος ποιο ρόλο έχει παίξει;

Η δεύτερη από τις ευρηματικές αστυνομικές περιπέτειες με πρωταγωνιστές τον κύριο Πρόεδρο, τον «συγγραφέα», τον αστυνόμο Μήτσο Χαντόκη, τους τρεις ντετέκτιβ Ντυπόν, τον κύριο Σπύρο τον περιπτερά, τη Σύλβια των Ειδικών Ομάδων, τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο, τον επιθεωρητή Μαιγκρέ και άλλους πολλούς.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Κώστας Καλφόπουλος: «Καφέ Λούκατς-Budapest noir», Άγρα 2008

Βιογραφικό

Ο Κωστας Θ. Καλφόπουλος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1956. Σπούδασε Κοινωνιολογία, Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Από το 1996 δημοσιογραφεί και απασχολείται στον εκδοτικό χώρο, ως επιμελητής (editor). Είναι συνεργάτης της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και μέλος της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου. Έργα του: Στην εποχή της περιπλάνησης, Tilt! Δοκίμιο για το φλίππερ, far from raf.30 χρόνια από το «γερμανικό φθινόπωρο», Καφέ Λούκατς. Budapest Noir.

Περίληψη βιβλίου

Αύγουστος 1989, Βουδαπέστη. Ένας νεαρός δημοσιογράφος βρίσκεται απρόβλεπτα στην πόλη του Λούκατς και του Πούσκας, για τις ανάγκες ενός συνεδρίου. Σε ένα παραδοσιακό Café της Πέστης, που φέρει συμπτωματικά το όνομα του μεγάλου φιλοσόφου, θα γνωρίσει μια αριστοκρατική κυρία, που θα τον οδηγήσει στο «μυστικό τοπίο» της αθωότητας και του αισθησιασμού. Μια απερίσκεπτη, σχεδόν «παιδαριώδης», κίνηση του ήρωα, ένα γράμμα, και ένα έγκλημα, με θύμα τη «μοιραία γυναίκα», θα περιπλέξει την κατάσταση. Ένας Μαγυάρος αστυνόμος, συνεπώνυμος κι αυτός του φιλοσόφου, θα αναλάβει τις έρευνες. Τα ηθικά διλήμματα του ήρωα συγκρούονται με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Δύο ακόμα εγκλήματα θα συσκοτίσουν πρόσκαιρα την υπόθεση και, ταυτόχρονα, θα αναδείξουν ένα οδυνηρό παρελθόν που έχει τις ρίζες του στα χρόνια του Ολοκαυτώματος στην Ουγγαρία. Το «δάσος της πόλης» θα  αποκαλύψει πρώτα την παραμυθένια, κι έπειτα τη σκοτεινή πλευρά του : η νουάρ διάσταση της πόλης.

Κάποια στοιχεία της υπόθεσης θα επανέλθουν χρόνια αργότερα στην επικαιρότητα, όταν όλα θα είναι μια μακρινή ανάμνηση. Un souvenir, c’ est l’ image d’ un rêve…

Η μοίρα, το παρελθόν, η πόλη και η «femme fatale» υφαίνουν έναν ιστό, στον οποίο θα πιαστεί ο αφηγητής της ιστορίας. Η μοίρα ως αναπόδραστη δύναμη, το παρελθόν ως ιστορική υποθήκη, η πόλη σαν δάσος, η femme fatale ως αφορμή.

Μια νουβέλα, με δομικά και αφηγηματικά στοιχεία νουάρ, (άλλοτε ως νύξεις και άλλοτε ως αναφορές στο είδος), που εκτυλίσσεται στη Βουδαπέστη λίγο πριν την πτώση του Τείχους. Ταυτόχρονα, η περιγραφή μιας περιπλάνησης : στον λαβύρινθο της πόλης, της ιστορίας, των συναισθημάτων.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Θάνος Κονδύλης: «Τα μάτια του δράκοντα», ιστορικό αστυνομικό, Ψυχογιός 2008

Βιογραφικό

(Δες το βιογραφικό στο βιβλίο Έρωτας δολοφόνος – ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 2009)

Περίληψη βιβλίου

Τον Ιανουάριο του 1447 ο δομινικανός μοναχός Τζοβάνι (Ζαν λε Κερ), κατά το ταξίδι του στην Ελλάδα, κι ενώ αναμένεται η επιστροφή των Τούρκων από μια επιδρομή τους στον Μοριά, θα οδηγηθεί στο κάστρο του Μαύρου Δράκοντα κοντά στην Αθήνα. Εκεί θα μπλεχτεί σε μια περίεργη υπόθεση: την κλοπή δύο σημαντικών διαμαντιών, τα οποία ονομάζονται «μάτια του δράκοντα» και ανήκουν στον Φράγκο άρχοντα Σαλβατόρε, ιδιοκτήτη του κάστρου. Με αυτά σκόπευε να πληρώσει τον εξάδελφό του, τον Αύγουστο, για να του διαθέσει στρατιωτική δύναμη, προκειμένου να αντιμετωπίσει την απειλή των Τούρκων. Ο Σαλβατόρε θα αναθέσει στον Ζαν τη διαλεύκανση της κλοπής. Πολύ σύντομα ο μοναχός θα διαπιστώσει ότι στην υπόθεση εμπλέκονται άτομα πέραν κάθε υποψίας. Επίσης, θα βρεθεί μπροστά σε ένα παλιό έγκλημα, σε μια συνωμοσία, αλλά και σε ένα μυστικό, που θα θέσουν σε κίνδυνο την ίδια του τη ζωή αλλά και την επιβίωση του κάστρου. Με φόντο τη μεσαιωνική Αθήνα ξετυλίγεται μια καταπληκτική περιπέτεια μυστηρίου που θα συναρπάσει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη!

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Ντίνος Οικονόμου: «Το μνημόσυνο της χελώνας», νουάρ-θρίλερ μυθιστόρημα, Καστανιώτης 2008

Βιογραφικό

Ο Ντίνος Οικονόμου γεννήθηκε το 1938 στη Φλώρινα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι διευθυντής στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών και, επίσης, επιστημονικός του διευθυντής. Το 1962 διετέλεσε πρόεδρος των φοιτητών της Θεσσαλονίκης και από το 1996 έως το 2002 πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Κατά καιρούς συνεργάστηκε με αθηναϊκές εφημερίδες, δημοσιεύοντας άρθρα και χρονογραφήματα.

Περίληψη βιβλίου

Αν η αυτοπυρπόληση της Ρέας Ορφανού ήταν ατύχημα που μπορούσε να αποδοθεί στην ολέθρια συνέργεια αλκοόλ και ηρεμιστικών. Αν ο θάνατος του καρδιολόγου Φάνη Πετρέλη οφειλόταν σε παθολογικά αίτια, όπως πίστευαν όλοι. Αν η αυτοκτονία του διευθυντή της καρδιολογικής κλινικής Ισίδωρου Βαρελά ήταν μια συνήθης αυτοκτονία. Αν, τέλος, ο αναισθησιολόγος Αλέξης Τραυλός δε σπαταλούσε ενέργεια ανασκαλεύοντας τα κενά και παράδοξα που παρουσίαζαν οι αλληλοδιάδοχοι θάνατοι επειδή δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Τότε τα απροσδόκητα τραγικά γεγονότα θα τάραζαν τα νερά του νοσοκομείου «Παντάνασσα» όσο θα τα τάραζαν οποιαδήποτε απροσδόκητα τραγικά γεγονότα και ασφαλώς δε θα γραφόταν η ιστορία αυτή. Το Mνημόσυνο της χελώνας εισβάλλει βίαια και, παραβιάζοντας το μικρόκοσμο ενός κεντρικού νοσοκομείου των Αθηνών, ακολουθεί, μέσα από έντονα αντιφατικά συναισθήματα, ένα οδοιπορικό που χαρακτηρίζεται από ανατροπές και εκπλήξεις. Σε φόντο νουάρ, σ’ αυτή την ιστορία που εκτυλίσσεται την εποχή της δικτατορίας, κανένας θάνατος δεν είναι φυσιολογικός, ασχέτως αν φαίνεται τέτοιος, όπως και κανένας άνθρωπος, όποιος κι αν είναι, δεν κατατάσσεται στους εξ ορισμού αθώους.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Βασίλης Καραγιώργος-Γιώργος Γκουντής: «Βα», Διήγηση 2008

Βιογραφικά

Ο Βασίλης Καραγιώργος γεννήθηκε στην Καρδίτσα το 1965. Είναι ο ιδιοκτήτης των εκδόσεων Διήγηση.

Ο Γιώργος Γκουντής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969, όπου ζει και εργάζεται ως εκπαιδευτικός.

Περίληψη βιβλίου

Το Σωτήριον έτος βα (2001) η Αγιοταφιτική Αδελφότητα καλείται να εκλέξει τον νέο της Πατριάρχη. Σημαντικά γεωπολιτικά κέντρα και ισχυροί οικονομικοί κύκλοι από Ελλάδα, Ισραήλ, Παλαιστίνη και Ρωσία στήνουν ένα σκηνικό ξένο προς το κλίμα που δημιουργείται συνήθως στα παρασκήνια μιας εκλογικής διαδικασίας.

Το βα, μυθιστόρημα εμπνευσμένο από την πρόσφατη κρίση στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, προσπαθεί να φωτίσει σκοτεινές δράσεις πολιτικών, οικονομικών και άλλων συμφερόντων που δρουν στην ευαίσθητη περιοχή της Μέσης Ανατολής και επηρεάζουν σημαντικά την πορεία του Παναγίου Τάφου.

Μύθος και πραγματικότητα, υπερβολή και σύνεση, έρωτας και ίντριγκες, ιστορία, αρχαιολογία, συμβολισμοί, αντίρροπα πνευματικά και ιδεολογικά ρεύματα, δομούν διαφορετικές, άγνωστες πτυχές της πραγματικότητας. Ο αναγνώστης έχει την ευχέρεια να αποφασίσει αν η Ιστορία γράφεται από μεμονωμένα άτομα ή αν ακολουθεί δικούς της όρους και νόμ

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Δημήτρης Μαμαλούκας: «Η μοναξιά της ασφάλτου», Λιβάνης 2008

Βιογραφικό

Ο Δημήτρης Μαμαλούκας γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα, όπου και κατοικεί. Είναι πτυχιούχος Φιλοσοφίας του πανεπιστημίου του Lecce, Ιταλία. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα (Απόπειρα 1999) που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τίτλο Όσο υπάρχει αλκοόλ…, Ο Μεγάλος Θάνατος του Βοτανικού (Καστανιώτης 2003), Η απαγωγή του εκδότη (Καστανιώτης 2005), Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα (Καστανιώτης 2007) που ήταν υποψήφιο για το βραβείο Αναγνωστών ΕΡΤ – ΕΚΕΒΙ 2007, Η Μοναξιά της Ασφάλτου (Λιβάνης 2008) και Κοπέλα που σε λένε Φίνι (Λιβάνης 2009). Συμμετείχε στις συλλογές διηγημάτων Ελληνικά Εγκλήματα, Υπόγειες ιστορίες, Το τελευταίο ταξίδι – Έντεκα νουάρ ιστορίες. Μπορείτε να επισκεφτείτε το blog του εδώ.

Περίληψη βιβλίου

Φθινόπωρο 2008.

Μια μυστηριώδης πυκνή ομίχλη σκεπάζει σχεδόν καθημερινά την ελληνική πρωτεύουσα. Σ’ αυτή τη γιγαντιαία βρόμικη Πόλη η μοίρα θα πλέξει στον αιώνιο ιστό της μια χούφτα από τις μοναχικές ψυχές που κατοικούν μέσα της.

Τη Δέσποινα, μια νεαρή κοπέλα που προσπαθεί να αντιμετωπίσει το χάθηκε, τον εφιάλτη που τη βασανίζει. Τον Αμίρ, ένα δύστυχο λαθρομετανάστη που περιφέρεται στην εθνική οδό στοιχειωμένος από την ιδέα της εκδίκησης.

Τον Τσίκη, έναν διεφθαρμένο υπαστυνόμο που αγωνίζεται να επιπλεύσει στο βόθρο που ο ίδιος τροφοδοτεί κάθε μέρα.

Κι ακόμα τον Πετράρχη, ένα μισότρελο δολοφόνο που περνά τις νύχτες του μαζί με την ερωτική Μιράντα, οδηγώντας στα όρια μια κατάμαυρη Μάστανγκ του ’68.

Η μοναξιά τούς πνίγει σαν μυθικό τέρας που ξεπηδά από τη νοσηρή Μητρόπολη, από την ποταπή Πόλη που κυριεύει τα πάντα.

Ένα μοντέρνο, πολυφωνικό μυθιστόρημα, ένα ατμοσφαιρικό αστικό νουάρ, γκρίζο και σκληρό σαν την άσφαλτο, σαν όνειρο που μένει, σαν εφιάλτης που γοητεύει… Μια κραυγή εναντίον της αποξένωσης της μεγαλούπολης, εναντίον της μοναξιάς.

Απόσπασμα

«…Πλησιάζοντας στην άλκιμη Πόλη, η κίνηση άρχισε να πυκνώνει. Στην Πατησίων πια, τα αυτοκίνητα ήταν εντελώς ακινητοποιημένα. Πήρε ένα χάπι και έβαλε να παίζει το The Snow Goose των Camel. Έριξε πίσω την πλάτη του και τα μάτια του πλημμύρισαν από τα κόκκινα φώτα των μπροστινών αυτοκινήτων. Το μακρύ κομβόι των ερυθρών κουκκίδων σερνόταν σε μια ατέλειωτη συνέχεια, λες και αποτελούσε μέρος ενός γιγαντιαίου παιχνιδιού της σατανικής Πόλης. Ο Πετράρχης ένιωσε αυτά τα άπειρα άλικα σημάδια να ξεφεύγουν από την αγκαλιά της νύχτας, να εισχωρούν στο εσωτερικό του αυτοκινήτου κι έπειτα να μπαίνουν μέσα, βαθιά στο μυαλό του. Δεν μπόρεσε να συγκρατήσει έναν αναστεναγμό, που έμοιαζε περισσότερο σαν λυγμός. Η κτηνώδης Μητρόπολη τον κατάπινε σιγά σιγά…»

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Κυριάκος Μαργαρίτης: «Η αδελφότητα του σκορπιού», νεανικό μυθιστόρημα, Ψυχογιός 2008

Βιογραφικό

(Δες το βιογραφικό στο βιβλίο Ρέκβιεμ για τους απόντες – ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 2009 )

Περίληψη βιβλίου

Όταν ο Ιγνάτιος Παππάς λαμβάνει ένα περίεργο τηλεφώνημα, προτιμά να το αγνοήσει και να συνεχίσει την παρτίδα σκακιού με την ανιψιά του. Ωστόσο, μια σειρά από παράξενα περιστατικά θα τον αναγκάσει να αναλάβει μια υπόθεση κάπως διαφορετική από τις συνηθισμένες. Για πρώτη φορά στην καριέρα του, θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια μυστηριώδη αδελφότητα που δρα σε όλο τον κόσμο και έχει για έμβλημά της έναν απειλητικό σκορπιό. Ταξιδεύοντας από την Αθήνα στη Γερμανία και φλερτάροντας επικίνδυνα με αδέσποτες σφαίρες, ο Ιγνάτιος Παππάς συνειδητοποιεί για μία ακόμα φορά ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Συνειδητοποιεί, επίσης, ότι για να κερδίσει την αμοιβή του θα πρέπει όχι μόνο να σώσει ένα πλούσιο θύμα απαγωγής αλλά και να ξεσκεπάσει ένα διεθνές οικονομικό σκάνδαλο. Τόσο παράδοξη ήταν αυτή η περιπέτεια, ώστε ο Ιγνάτιος Παππάς δεν μπορούσε παρά να αθετήσει την υπόσχεση που είχε δώσει στη Συμμορία του Τολέδο και να διηγηθεί όλα όσα συνέβησαν εκείνο τον απρόσμενο Δεκέμβρη του 2005.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Πέτρος Μάρκαρης: «Παλιά, πολύ παλιά», Γαβριηλίδης 2008

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1937. Εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με το θεατρικό έργο Η ιστορία του Αλή Ρέτζο (1965). Έχει κάνει πολλές μεταφράσεις με σημαντικότερες τα θεατρικά έργα και ποιή­ματα του Μπρεχτ και του Φάουστ του Γκαίτε, και έχει συνεργαστεί με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στα σενάρια πολ­λών ταινιών του. Το 1983 εκδόθηκε το δοκίμιό του Ο Μπρεχτ και ο διαλεκτικός λόγος, το 1998 το Ημερολόγιο της αιωνιότητας και την ίδια χρονιά το σενάριο της ταινίας Μια αιωνιότητα και μια μέρα (μαζί με τους Θ. Αγγελόπουλο και Τ. Γκουέρα). Με το αστυνομικό μυθιστόρημα Νυχτερινό δελτίο (1995) μας συστήνει τον αστυνόμο Χαρίτο, ο οποίος θα πρωταγωνιστεί και στα επόμενα μυθιστορήματα: Άμυνα ζώνης (1998), Ο Τσε αυτοκτόνησε (2003), Βασικός μέτοχος (2006), και Παλιά, πολύ παλιά (2008), που γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία και στο εξωτερικό. Έχει επίσης δημοσιεύσει τη συλλογή διηγημάτων Αθήνα, πρωτεύουσα των Βαλκανίων (2004) και το αυτοβιογραφικό αφήγημα Kατ’ εξακολούθηση (2007). Έλαβε μέρος, με διηγήματά του στους τρεις τόμους των Ελληνικών Εγκλημάτων (2007, 2008 και 2009).

Περίληψη

Ένας άλλος τίτλος του μυθιστορήματος του Πέτρου Μάρκαρη θα μπορούσε να είναι «Ο αστυνόμος Χαρίτος στην Πόλη». Ο Χαρίτος και η Αδριανή αποφασίζουν να εγκαταλείψουν για λίγο την Αθήνα και να πάνε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Θαυμάζουν τα αξιοθέατα και την πολίτικη κουζίνα αλλά, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα με τον αστυνόμο Χαρίτο, η χαρά του δε διαρκεί πολύ. Μια ηλικιωμένη γυναίκα από τον Πόντο, που ζει στη Δράμα, επιστρέφει μετά από χρόνια στα πάτρια εδάφη και αρχίζει να σκοτώνει. Ο Χαρίτος πρέπει να προλάβει τον επόμενο φόνο της, αλλά και να καταφέρει να συνεργαστεί με έναν Τούρκο αστυνομικό, τον Μουράτ, με τον οποίο τους «συνδέει» μια αμοιβαία καχυποψία.

Η Κωνσταντινούπολη του Πέτρου Μάρκαρη μέσα από τα μάτια του αστυνόμου Χαρίτου. Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα γεμάτο πικρία, σαρκασμό και νοσταλγία. Για πρώτη φορά ο Χαρίτος μακριά από την Αθήνα.

►Γιάννης Μαρούδας: «Η μυστική διαθήκη της Πηνελόπης Γκαβογιάννη», νουάρ με αναρχικούς και αστυνομικούς , Ωκεανίδα 2008

Βιογραφικό

Ο Γιάννης Μαρούδας γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα. Σπούδασε Ιστορία και Κινηματογράφο και συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτιστική Διαχείριση. Από το 1991 εργάζεται ως σεναριογράφος για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, και σήμερα διδάσκει Σενάριο στο Τμήμα Κινηματογράφου του Α.Π.Θ. Το 1999 κυκλοφόρησε η συλλογή διηγημάτων του Σκρίμπολα (εκδόσεις Οξύ). Η Μυστική διαθήκη της Πηνελόπης Γκαβογιάννη είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.

Περίληψη βιβλίου

Αν η Πηνελόπη Γκαβογιάννη δεν ήταν μέτοχος στη μεγαλύτερη Κατασκευαστική της Σοφοκλέους.

Αν η παρέα του περιοδικού «Κιβωτός» δεν λάτρευε την ποίηση του Κάλβου. Αν ο υπουργός Πολιτισμού δεν χαροπάλευε στην Εντατική. Τότε δεν θα μάθαινε κανείς ποτέ τι έκρυβε η μυστική διαθήκη της Πηνελόπης Γκαβογιάννη.

Αθήνα, χειμώνας του 2003, παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων. Απέναντι στη μεγάλη φιέστα, η αμείλικτη καθημερινότητα κι η πίεση των συμφερόντων προκαλούν συνθήκες ασφυξίας…

Ένα ποιητικό περιοδικό των Εξαρχείων, η «Κιβωτός», οδηγείται στο άδοξο κλείσιμο. Ένας νεαρός ποιητής πηδάει στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας του. Η απελπισία μετατρέπεται σε οργή και ξεσπάει μανιασμένα. Μόνο ένα θαύμα θα μπορούσε να τους σώσει ή, αλλιώς, η δύναμη της αγάπης.

Κάτω από έναν άδειο, όμως, ουρανό, οι ιδιότροποι Θεοί αρέσκονται στα πιο αλλόκοτα παιχνίδια.

«Το βιβλίο μου», λέει ο συγγραφέας Γιάννης Μαρούδας, «είχε ως αφετηρία μια ξεχωριστή είδηση στον Τύπο το 2002, που αφορούσε την αναπάντεχη χορηγία εκατό εκατομμυρίων δολαρίων της κληρονόμου της Φαρμακοβιομηχανίας ‘Έλι Λίλι’ προς το περιοδικό ‘Poetry’του Σικάγο. Επρόκειτο για τη μεγαλύτερη δωρεά που είχε γίνει ποτέ από ιδιώτη προς ένα απλό φορέα και προερχόταν από την ογδονταεφτάχρονη Ρουθ Λίλι, της οποίας τα ποιήματα είχαν κατ’ επανάληψη απορριφθεί από τη διεύθυνση του περιοδικού. Στην ελληνική περίπτωση της ‘Κιβωτού’, βεβαίως, το χριστουγεννιάτικο παραμύθι μετατρέπεται σε σκοτεινό αίνιγμα, σκληρή φάρσα και περιπέτεια, και, κάποιες στιγμές, σε αληθινό εφιάλτη».

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Γιώργης Μασσαβέτας: «Η κόκκινη δράκαινα», Ηλέκτρα 2008

Βιογραφικό

O Γιώργης Μασσαβέτας γεννήθηκε στον Πειραιά, το 1944, και μεγάλωσε στην Κοκκινιά. Το 1958 άρχισε να γράφει σε τοπικές εφημερίδες. Υπήρξε πολιτικός συντάκτης, αρθρογράφος και αρχισυντάκτης σε πολλές εφημερίδες, ξεχώρισε όμως κυρίως για τα μαχητικά χρονογραφήματά του, τα οποία κυκλοφόρησαν σε πέντε βιβλία: Στη μάχη για την Αλλαγή, Καλημέρα, κ. Πρόεδρε, Καληνύχτα, Κ. Πρόεδρε, Καλημέρα, Πολίτη και Η κληρονομιά του Ανδρέα. Το 1996 εξέδωσε το πολιτικό χρονικό Ανατρέψατε Μητσοτάκη, που πέρασε στα Best Sellers της χρονιάς. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1975, με την ποιητική συλλογή Φιλήσυχοι Πολίτες και, δέκα χρόνια αργότερα, με τη συλλογή Κατάθεση Ψυχής. Έχει εκδώσει επίσης ένα παιδικό βιβλίο με τον τίτλο Των Οσπρίων η Γιορτή και τη συλλογή διηγημάτων Γυναικείες Ιστορίες. Η στήλη του «Καλημέρα κ. Πρόεδρε», για την οποία έχει τιμηθεί με το Βραβείο Δημοσιογραφίας, δημοσιεύεται τώρα σε 18 περιφερειακές εφημερίδες καθημερινά και σε τρεις εβδομαδιαίες.

Περίληψη βιβλίου

Όλα τα ευρήματα, οδηγούσαν με βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι δράστης ήταν μια γυναίκα με φυσικό μαύρο σγουρό μαλλί, προφανώς αρκετά νέα, καθώς οι τρίχες που είχαν βρεθεί -και ήταν και τα μόνα ευρήματα- έδειχναν ότι δεν είχαν μπει σε διαδικασία βαφών και δεν ήταν καθόλου εξασθενισμένες. Το μόνο άλλο σίγουρο -και αρκετά αποκαλυπτικό- «εύρημα» ήταν η φορά των τομών από το «νήσσον όργανον» που διέγραφαν μια πορεία από τα δεξιά προς τα αριστερά, «εις ικανόν βάθος, ώστε να επιφέρουν θανάσιμους τομάς εις ζωτικά όργανα», πράγμα που οδηγούσε επίσης στη βεβαιότητα ότι επρόκειτο για κάποια αριστερόχειρα. Δακτυλικά αποτυπώματα δεν υπήρχαν αρκετά. Αλλά η εξέταση και αυτών που είχαν βρεθεί, δεν έβγαζε πουθενά. Δεν αντιστοιχούσαν σε καμία από τις γυναίκες που ήταν σεσημασμένες για παραβάσεις του ποινικού δικαίου, και κυρίως προς τις «επαγγελματίες του ελεύθερου έρωτα».

Ο Γ. Μασσαβέτας ξεδιπλώνει μυθιστορηματικά ένα αστυνομικό θρίλερ, με πρωταγωνιστή τον δαιμόνιο αστυνομικό Καλλιανό, που ρίχνεται στα ίχνη ενός αινιγματικού «Δράκου», για να βρεθεί μπροστά σε μια γυναίκα, η οποία παγιδεύει με τα κάλλη της τα θύματα της και τα δολοφονεί σε απομονωμένες περιοχές μέσα στα αυτοκίνητα τους. Μεταξύ ψυχογραφήματος, ηθογραφίας, δημοσιογραφικής έρευνας και μυθοπλασίας, η αφήγηση παρακολουθεί τη μετάλλαξη της Χαρούλας, που μεγαλώνει στις φτωχογειτονιές της μεταπολεμικής Αθήνας, σε «Δράκαινα», ενώ γύρω οι πολιτικές έριδες συγκλονίζουν την Ελλάδα της δεκαετίας του 1960.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Αθανάσιος Πανταζόπουλος: «Οίδα», ιστορικό θρίλερ, Λιβάνης 2008

Βιογραφικό

Ο Αθανάσιος Σ. Πανταζόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Σπούδασε Πληροφορική και έχει μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Πληροφορικών Συστημάτων.

Περίληψη βιβλίου

Ένα μυθιστόρημα που κόβει την ανάσα. Μια αλήθεια που ανήκει στους τολμηρούς. Η αληθινή ­ιστορία δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί και η πίστη δεν είναι ασφαλές καταφύγιο…

Η δολοφονία του καθηγητή Σιδηροκαστρίτη αφήνει, πέρα από τα χιλιάδες αναπάντητα ερωτήματα, και το βοηθό του Στέλιο άνεργο. Τη λύση στο οικονομικό αδιέξοδό του πιστεύει ότι θα τη βρει στην κόρη του καθηγητή, την οποία ποτέ μέχρι τότε δεν έχει δει. Μια λάθος απόφασή του σηματοδοτεί την αρχή ενός ανελέητου κυνηγητού τόσο για τον ίδιο όσο και για τα γραπτά του καθηγητή, η αποκωδικοποίηση των ­οποίων φέρνει στην επιφάνεια ­έναν κόσμο κρυφό, που αγωνίζεται με όλα τα διαθέσιμα μέσα για τον ­απόλυτο έλεγχο πάνω στα μυστήρια της Ιστορίας.

Μοναδική «ασπίδα» του Στέλιου από την καταστροφή φαίνεται να είναι ο Μέλιος, ένας άντρας που δείχνει να ξέρει πολλά περισσότερα απ’ όσα λέει – η βοήθειά του, όμως, δεν κερδίζεται αμαχητί και, ­ορισμένες φορές, ο ρόλος του διαφαίνεται πιο σκοτεινός ακόμη κι από τους διώκτες του… Ο έρωτας για την κόρη του καθηγητή μετά από την προδοσία της θα φάνταζε αδύνατος, αλλά εξίσου αδύνατα δε φάνταζαν, άραγε, κι αυτά που ­επωμιζόταν όσο μάθαινε την αλήθεια;

«Από την αρχαιότητα υπήρχε μια ομάδα ατόμων τόσο προικισμένων, που πίστευαν ότι μπορούσαν ν’ αλλάξουν τη ζωή και τους ανθρώπους κάνοντάς τους καλύτερους και σωστότερους, ­έχοντας σαν κινητήρια δύναμη τη λογική. Αυτή η ομάδα λεγόταν Ε και σκοπό της είχε να συγκεντρώσει όση περισσότερη γνώση μπορούσε και να τη χρησιμοποιήσει για το καλό. Αλλά συνέβη και σε αυτή αυτό που συμβαίνει σε όλες τις ομάδες, δηλαδή ότι όσο κερδίζουν σε δύναμη τόσο χάνουν σε σύμπτωση απόψεων».

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Γιάννης Παπαδόπουλος: «Σχεδόν νουάρ», Αίολος 2008

Βιογραφικό

Ο Γιάννης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στον Βόλο το 1951. Τελείωσε τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ζει και εργάζεται στον Βόλο ως συμβολαιογράφος. Μονόπρακτά του έχουν ανέβει στο θέατρο από το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου και ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες. Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά. Έχει εκδώσει τα βιβλία: Είδωλα (Μέδουσα 1993), Χωρίς κίνητρο (Καστανιώτης 1996), Ελπίδα (Εξάντας 1999), Αγάπη (Εξάντας, 2001), Ειρήνη (Εξάντας 2003), Σχεδόν νουάρ (Αίολος, 2008).

Περίληψη βιβλίου

Παραμονές Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 όλα μπορεί να συμβούν. Ένας μεγαλοδικηγόρος με κενά μνήμης επισκέπτεται τον Γιάννη Παπά, αποτυχημένο ντετέκτιβ και πρώην αριστεριστή, και του ζητάει να τον παρακολουθεί σε εικοσιτετράωρη βάση, δίνοντάς του καθημερινή αναφορά για το πού πάει, τι κάνει, ποιους βλέπει…

Μόνο που στην πορεία, ο ντετέκτιβ και ο αναρχοφιλόσοφος βοηθός του είναι σαν να παρακολουθούν τον ίδιο τους τον εαυτό και την πορεία που ακολούθησαν τριάντα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση. Όλα αυτά – και άλλα πολλά, εξίσου ακατανόητα και παράξενα – πού μπορεί, άραγε, να οδηγήσουν;

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Αργύρης Παυλιώτης: «Παράξενοι ελκυστές», Πατάκης 2008

Βιογραφικό

Ο Αργύρης Παυλιώτης γεννήθηκε στο Ακραίφνιο της Βοιωτίας, και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάζεται ως καθηγητής φυσικός στην ιδιωτική εκπαίδευση. Πεζά κείμενά του δημοσιεύονται κατά καιρούς σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει γράψει και σενάρια για την τηλεόραση.
Έργα του:
-«Ο βουβός μάρτυρας», μυθιστόρημα, εκδ. «Τα χελιδόνια», Θεσσαλονίκη, 1984
-«Έτσι που λες», αφήγημα, εκδ. «Δωρικός», Αθήνα, 1986
-«Το διατηρητέο», μυθιστόρημα, εκδ. «Παρατηρητής», Θεσσαλονίκη, 1989
-«Ο Παπαδιαμάντης δε ζει πια», διηγήματα, εκδ. «Παρατηρητής», Θεσσαλονίκη 1994
-«Η παράδοξη τροχιά του Υπερίωνα», μυθιστόρημα, εκδ. «Παρατηρητής», Θεσσαλονίκη, 1995
-«Έγκλημα στον Παρατηρητή», μυθιστόρημα, εκδ. «Παρατηρητής», Θεσσαλονίκη, 1997
-«Αρμαγεδών», μυθιστόρημα, εκδ. «Πατάκη», Αθήνα, 1998
-«Ολέθριος δεσμός», εκδ. «Νησίδες», Σκόπελος, 2001
-«Ο φόνος θέλει τέχνη», διηγήματα, «Νησίδες», Σκόπελος, 2002
-«Το δίχτυ», μυθιστόρημα, «Νησίδες», Σκόπελος, 2003
-«Γενί-Χαμάμ-Θέατρο», Μέρι Αμμών, 2005.

Περίληψη βιβλίου

Ο γνωστός ποινικολόγος Ανδρέας Αναγνώστου, έπειτα από αγωνιώδη αναζήτηση, βρίσκει το πτώμα του ανιψιού του στο κατάκλειστο από μέσα σπίτι του. Αυτοκτονία με εισπνοή υδροκυανίου.

Τη νύχτα μετά την κηδεία μια μυστηριώδης κοπέλα ψιθυρίζει στον Αναγνώστου πως ο ανιψιός του δεν είχε κανένα λόγο να αυτοκτονήσει. Γαντζώνεται απελπισμένα από τον ψίθυρο αυτόν και επιχειρεί να ανατρέψει το προφανές και βεβαιωμένο, να μετατρέψει την αυτοκτονία σε δολοφονία. Στον δρόμο του συναντά μύριες δυσκολίες αλλά και μεγάλους κινδύνους.

Από το αδιέξοδο τον βγάζει μια τυχαία γνωριμία με έναν αναχωρητή. Αυτός τον μυεί στη θεωρία του Χάους και στους Παράξενους Ελκυστές που, στην περίπτωση του μέσα μας χάους, της ψυχής μας, προκαθορίζουν την πορεία της ζωής μας. Και με αυτήν τη θεωρία δεν βρίσκει μόνο απάντηση στο πρόβλημά του, αλλά ερμηνεύει και αλλόκοτες συμπεριφορές ανθρώπων και κάνει οδυνηρό αλλά λυτρωτικό βύθισμα στον εαυτό του. Όμως η Εξουσία αγρυπνά. Πολτοποιεί, συγκαλύπτει και παρανομεί· φυσικά «για το καλό του λαού».

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Γιάννης Ράγκος: «Μυρίζει αίμα», Ίνδικτος 2008

Βιογραφικό

Ο Γιάννης Ράγκος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος σε περιοδικά, εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς, τηλεοπτικές εκπομπές και το διαδίκτυο. Έχει γράψει το βιβλίο έρευνας Η Νάρκη-‘Υπόθεση Γοργοπόταμος, Νοέμβριος 1964’ (Εντός, 2000), τα κείμενα του τουριστικού-ιστορικού οδηγού Αθήνα-Αττική (έκδοση εκτός εμπορίου, Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, α’ έκδοση 2004), τα αστυνομικά μυθιστορήματα Η στάση του εμβρύου (Ίνδικτος, 2005) και Μυρίζει αίμα (Ίνδικτος, 2008), αστυνομικά διηγήματα, καθώς και τηλεοπτικά και κινηματογραφικά σενάρια.

Περίληψη βιβλίου

«[…] Μόνοι οι δυο τους απέναντι σ’ όλους τους άλλους, θαμμένοι σ’ ένα υπόγειο διαμέρισμα της Αθήνας. Ζευγάρι το οποίο γεμίζει τις μέρες του όχι με την ερωτική πράξη αλλά με την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα που δημιουργεί η συμμετοχή σ’ ένα ανείπωτο μυστικό, βαμμένο με κόκκινο χρώμα˙ την πράξη του φόνου. Σαν πλάσματα έξω από τον πραγματικό κόσμο, που απερίφραστα οδηγούνται με πάθος στο υψηλό τους ιδανικό: μια αποθεωτική τιμωρία που να ταιριάζει στην αξία των ανομημάτων τους. […]».

Άνοιξη του 1969. Η δικτατορία της «21ης Απριλίου 1967» συμπληρώνει τον δεύτερο χρόνο της. Στις αρχές του Μαρτίου, οι Γερμανοί Χέρμαν Ντουφτ και Χανς Μπασενάουερ, 31 ετών και οι δύο, φτάνουν στην Ελλάδα δηλώνοντας πως έρχονται για τουρισμό και δουλειές. Αλλά, στη διάρκεια των επόμενων σαράντα ημερών, επιλέγοντας τυχαίους στόχους, διαπράττουν έξι ειδεχθείς φόνους και πέντε ληστείες, ενώ προκαλούν κι έναν βαρύτατο τραυματισμό.

Παρά την κινητοποίηση και την άσκηση ακραιφνούς βίας, οι διωκτικές αρχές – απασχολημένες, κυρίως, με την εξουδετέρωση κάθε αντικαθεστωτικής δραστηριότητας – αδυνατούν να φτάσουν στα ίχνη τους. Ταυτόχρονα, απαγορεύεται η σχετική δημοσιότητα ώστε να μην διαταραχθεί το κλίμα «τάξης και ασφάλειας» που επιμελώς θέλει να παρουσιάσει το καθεστώς. Έτσι, όταν τελικά γίνονται γνωστές οι λεπτομέρειες των πράξεών τους, η κοινή γνώμη μένει εμβρόντητη˙ οι δύο Γερμανοί είναι οι πλέον «παραγωγικοί» κατά συρροή δολοφόνοι στα ελληνικά ποινικά χρονικά.

Μια πραγματική ιστορία, που ο συγγραφέας ανασυνθέτει με την ακρίβεια του ντοκουμέντου και την ένταση της μυθοπλασίας, τοιχογραφώντας παράλληλα το σκοτεινό κλίμα της εποχής και διερευνώντας τα αθέατα «υποστρώματα» της εγκληματικής συμπεριφοράς.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Χρύσα Σπυροπούλου: «Το μυστικό της λίμνης», οικολογικό μυστήριο από 12 ετών, Κέδρος 2008

Βιογραφικό

Η Χρύσα Σπυροπούλου γεννήθηκε στις Σέρρες το 1957. Ασχολείται με την κριτική βιβλίου. Συνεργάζεται με εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά.  Βιβλία της: Ο αρχαιοελληνικός κόσμος στην ποίηση της Ζωής Καρέλλη,  Α.Σ.Ε., Θεσσαλονίκη 1988, Αναγνώσεις, Πρόσπερος , Αθήνα 1992, Αντανακλάσεις, Πρόσπερος , Αθήνα 1994, Ομίχλη στη λίμνη, Οδός Πανός , Αθήνα 1998, Μάσκες στη σκιά,   Άγκυρα 2000, Ένα αθώο παιχνίδι,   Άγκυρα 2004, Δίχως ίχνη, αστυνομικό, Κέδρος 2006, Το μυστικό της λίμνης, Κέδρος 2008. Επιμελήθηκε τον τόμο Οικοεγκλήματα, Κέδρος 2008. Τα μυστήρια της Αίγινας, Κέδρος 2010.  Συλλογή διηγημάτων 14 συγγραφέων με επιμέλεια δική της  θα κυκλοφορήσει από τα Ελληνικά Γράμματα.  Μεταφράσεις: Αλόη, Κάθριν Μάνσφηλντ, Οδός Πανός, Αθήνα 1993, Κάρολ,  Πατρίσια Χάισμιθ,  Πρόσπερος, Αθήνα 1993, Δύο αδέρφια διαφορετικού φύλου,  Οδός Πανός, Αθήνα 1995.

Περίληψη βιβλίου

Ο Άρης και η Λίζα έχοντας μαζί τους  την Ήρα, ένα χαριτωμένο γκόλντεν ριτρίβερ, πηγαίνουν στη λίμνη Κερκίνη να δουν από κοντά τον «οικολογικό παράδεισο».

Η δολοφονία όμως του φύλακα ξεναγού τους  μετατρέπει σε μικρούς ντετέκτιβ και τους παρασύρει σ’ ένα παιχνίδι αναζήτησης των υπόπτων και της αλήθειας.

Πολύ γρήγορα τα παιδιά θα καταλάβουν ότι πίσω από τη δολοφονία βρίσκονται συμφέροντα που ξεπερνούν τα σύνορα της χώρας. Η έρευνά τους θα τους φέρει κοντά στο πρόβλημα της λαθροθηρίας , αλλά και στην πραγματικότητα  της μόλυνσης των υδάτων  των ποταμών  και της λίμνης  από απόβλητα βιοτεχνιών της γύρω περιοχής.

Ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα μυστηρίου για αναγνώστες με οικολογικές ανησυχίες.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►Ντίνος Ταξιάρχης, «Παιχνίδι θανάτου», Δρόμων 2008

Βιογραφικό

Ο Ντίνος Ταξιάρχης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε δραματική τέχνη στη σχολή Εθνικού Θεάτρου. Έχει εκδώσει 36 βιβλία: ποίηση, πεζογραφία, θέατρο. Έργα του έχουν μεταφραστεί: Γαλλικά, Ιταλικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Ρουμανικά, Σλοβενικά. Πολλά θεατρικά του έργα ανέβηκαν σε θεατρικές σκηνές της Ελλάδας και του εξωτερικού. Είναι ιδρυτής του «Θεάτρου του Ενός» και με τη συνεργασία της Έλλης Ζούλοβιτς, σαν ερμηνεύτρια των θεατρικών έργων του, έδωσε παραστάσεις σε θέατρα του εξωτερικού. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο για το μυθιστόρημά του: «Ένας παράξενος άνθρωπος», καθώς και το βραβείο Θεατρικών Συγγραφέων για τη θεατρική του δράση στο εξωτερικό. Ασκεί κριτική βιβλίου και θεάτρου. Είναι μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων καθώς και του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου.

Περίληψη βιβλίου

Η ανθρώπινη μοίρα είναι ένα παιχνίδι με το χρόνο. Μέσα σ’ αυτό το παιχνίδι υπάρχει και η Λένα, ένα κορίτσι μόλις δεκαοχτώ χρόνων. Μια τραγική συγκυρία κατέστρεψε τα όνειρά της, ο βιασμός της… Πέντε οι βιαστές… Τότε η αγαθή ψυχή της αλλάζει μέσα σ’ αυτό το παιχνίδι. Γίνεται δαιμονική. Σχεδιάζει για τους βιαστές της ένα παιχνίδι θανάτου. Γίνεται αδίσταχτη. Γίνεται μια δολοφόνος…

Ένας όμως ντετέκτιβ γίνεται η σκιά της. Νιώθει στην αρχή φόβο. Όμως μεταξύ τους αναπτύσσεται μια αγάπη. Η Λένα ανεβαίνει συναισθηματικά. Όμως η μοίρα της σάρκασε ξανά μαζί της. Ένα ταπεινό τετράδιο ημερολόγιο αποκάλυψε την αλήθεια. Όλα τότε κατέρρευσαν μέσα της. Βρέθηκε σε δίλημμα. Θα προτιμούσε τη φυλακή ή το θάνατο;

Ένα δικό της παιχνίδι… Βλέπει μέσα της έναν παλιάτσο με την αστεία φάτσα του να μορφάζει… Γελάνε. Μα το γέλιο της ήταν πικρό. Τελικά διάλεξε το ίδιο σκηνικό που έγινε στο βιασμό της, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά θα τον προκαλούσε η ίδια, με τη θέλησή της… Ένας βιασμός μέχρι θανάτου…

►Γιάννης Χαιρετάκης: «Το μάτι της δικαιοσύνης», Τόπος 2008

Βιογραφικό

Γεννιέμαι το 1977 στην Αθήνα και μεγαλώνω στο Χαϊδάρι, στον κεντρικό δρόμο του με τις πολυσύχναστες καφετέριες και τις δεκάδες ιστορίες να εκτυλίσσονται κάτω απ’ το μπαλκόνι μου.

Σπουδάζω στα Γιάννενα αρχικά, και στο Ρέθυμνο στη συνέχεια, ιστορία και αρχαιολογία, ενώ περνάω κάποια χρόνια σε Τήνο, Σαλαμίνα και Χανιά για δουλειές ή άλλες υποχρεώσεις. Απ’ το 2001 εργάζομαι ως ωρομίσθιος αρχαιολόγος κυνηγώντας συμβάσεις.

Οι πειραματισμοί με τη γραφή ξεκινούν από νεαρή ηλικία, κάπου στα γυμνασιακά χρόνια, όταν σε ευχετήριες κάρτες συγγενών και φίλων γράφω ομοιοκατάληκτες στιχοπλοκές ως ευχές. Στη συνέχεια, ως φοιτητής, φλερτάρω με την ποίηση, αλλά σχεδόν ταυτόχρονα ή λίγο μετά, συνάπτω σχέσεις με τον πεζό λόγο. Γράφω συστηματικά και πετάω επίσης συστηματικά αμέσως μετά τις σπουδές, την περίοδο της ηρεμίας στην Τήνο.

Το 2004, μόνιμα πια στην αττική γη, μετά από ένα σεμινάριο δημιουργικής γραφής, 8 άτομα αποφασίζουμε να συνεχίσουμε να συναντιόμαστε σε εβδομαδιαία βάση, δημιουργώντας τελικά τη λογοτεχνική ομάδα ΜΕΛΟΜΑ. Αρχίζω να δουλεύω πιο συνειδητά, γράφοντας, διαβάζοντας και κυρίως σκίζοντας.

Το μάτι της δικαιοσύνης είναι η πρώτη προσπάθεια να ξανοιχτώ …

Περίληψη βιβλίου

Στο Μάτι της δικαιοσύνης μια καθηγήτρια διδάσκει τη βιολογία με τον ίδιο μυητικό τρόπο που το πετυχαίνει και μια ψιλικατζού με έναν νεαρό αγοραστή πορνοπεριοδικών: με την επανάληψη. Η δύναμη της σάρκας είναι δραματικά ανεξέλεγκτη σε όλες τις ιστορίες αυτού του τόμου, όπως και η *δύναμη της επιβίωσης και της εξουσίας πάνω στον Άλλο. Αλλά και η δύναμη μιας δικαιοσύνης που δεν στηρίζεται σε θείο ή ανθρώπινο νόμο είναι κι αυτή ανεξέλεγκτη εδώ, αποκτώντας τη μορφή μιας άγριας νέμεσης που επισφραγίζει την ανώμαλη πορεία των ανθρώπινων πραγμάτων.

Οι μυθοπλασίες του Γιάννη Χαιρετάκη, χάρη στην προσεκτική συγκρότηση των χαρακτήρων τους και στη μελετημένη κλιμάκωση των στοιχείων της πλοκής τους, είναι όλες, ανεξάρτητα από την έκτασή τους, επεισοδιακές σαν περιπετειώδη μυθιστορήματα. Κι ωστόσο αφηγούνται ασήμαντα περιστατικά των ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Αυτό όμως που τις διαφοροποιεί καταλυτικά από μια στερεότυπη αφήγηση είναι η ικανότητα του συγγραφέα να «υπολογίζει» την κάθε ιστορία του μικρού περιστατικού με τα μέτρα και τα σταθμά επικού γεγονότος· κι αυτό πάλι το κατορθώνει με την αμεσότητα μιας κλασικής αστυνομικής αφήγησης όπου οι πάντες (συμπεριλαμβανομένων των «υπόπτων») δεν έχουν προσέξει αυτό που καλείται, στο τέλος πάντα, να προσέξει ο αναγνώστης: μια ασήμαντη λεπτομέρεια, μια λεπτή χαραμάδα απ’ όπου εισέρχεται άτεγκτο το μάτι της Δικαιοσύνης.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΙ ΤΟΜΟΙ

►«Ελληνικά εγκλήματα 2» (επιμέλεια: Ανταίος Χρυσοστομίδης) – Παναγιώτης Αγαπητός, Ανδρέας Αποστολίδης,  Σέργιος Γκάκας, Τιτίνα Δανέλλη, Αθηνά Κακούρη, Κώστας Κατσουλάρης, Ιερώνυμος Λύκαρης, Πέτρος Μάρκαρης, Πέτρος Μαρτινίδης, Τεύκρος Μιχαηλίδης, Αμάντα Μιχαλοπούλου, Μανώλης Πιμπλής, Φίλιππος Φιλίππου, Καστανιώτης 2008

Περίληψη βιβλίου

O Σέργιος Γκάκας ανεβάζει σε μια θεατρική σκηνή ένα πολύπλοκο ερωτικό τρίγωνο στο οποίο κανένας από τις τρεις συντελεστές δεν μοιάζει ευτυχής. Ο Τεύκρος Μιχαηλίδης αναφέρεται σε μια περίπτωση αυτοδικίας που αποδεικνύει ότι οι αληθινές φιλίες δεν πεθαίνουν ποτέ. Ο Πέτρος Μαρτινίδης παρομοιάζει τις γυναίκες με τις μεταφράσεις, και αποφασίζει ότι «οι πιο ωραίες είναι οι πιο άπιστες». Η Αθηνά Κακούρη προσπαθεί να βρει το νήμα του φόνου ενός καθάρματος μέσα από καπνούς και εκρηκτικά. Ο Μανώλης Πιμπλής ανακαλύπτει, με τη σειρά, ένα πτώμα, ένα χαμένο χειρόγραφο του Ρήγα Φεραίου και τον «Γαλάζιο Δούναβη» του Στράους. Η Τιτίνα Δανέλλη διηγείται την ιστορία μιας προδοσίας που εξακολουθεί να πονάει ακόμα και μετά τον θάνατο του «προδότη». Ο Κώστας Κατσουλάρης μας γνωρίζει μια μοιραία -και άπιστη- γυναίκα που καταστρέφει τη ζωή δύο αντρών. Ο Παναγιώτης Αγαπητός αποδεικνύει ότι ένα έγκλημα που έγινε την εποχή του Βυζαντίου μπορεί να έχει επιπτώσεις και στη σημερινή πραγματικότητα. Η Αμάντα Μιχαλοπούλου γράφει για μια αστυνόμο διαφορετική από τις άλλες, που προσπαθεί να κατανοήσει τη θεωρία της «ανθρώπινης συμπύκνωσης». Ο Φίλιππος Φιλίππου μπλέκεται στα πόδια δύο αποφασισμένων για όλα γυναικών που κάνουν διακοπές στην Κέρκυρα. Ο Ιερώνυμος Λύκαρης γράφει για έναν διπλό φόνο, για αρχαιοκαπηλία και για την κρίση μιας ολόκληρης γενιάς. Ο Ανδρέας Αποστολίδης διηγείται μια ιστορία με ακέφαλα πτώματα, ναρκωτικά και μπράβους της νύχτας, που θυμίζουν αληθινές ιστορίες που βρίσκουμε στις εφημερίδες. Και ο Πέτρος Μάρκαρης, γράφοντας για ένα πτώμα και ένα πηγάδι, διηγείται πώς τα ΜΜΕ έγιναν η αστυνομία της εποχής μας.

Δεκατρείς συγγραφείς δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό σε ισάριθμες αστυνομικές ιστορίες: Η δεύτερη σειρά των Ελληνικών εγκλημάτων είναι γεγονός!

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

►«Οικοεγκλήματα» (επιμέλεια: Χρύσα Σπυροπούλου) – Ανδρέας Αποστολίδης, Νεοκλής Γαλανόπουλος, Ελένη Γκίκα, Νένη Ευθυμιάδη, Γιάννης Ευσταθιάδης, Τάσος Καλούτσας, Δημοσθένης Κούρτοβικ, Ανδρέας Μιχαηλίδης, Νίκος Ξυδάκης, Γιάννης Πανούσης, Μάκης Πανώριος, Γεράσιμος Ρηγάτος, Χρύσα Σπυροπούλου, Χρήστος Χαρτοματσίδης, Κέδρος 2008

Περίληψη

Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρούνται αλλαγές στο κλίμα, οι οποίες, σύμφωνα με τους ειδικούς, οφείλονται στην υπερθέρμανση του πλανήτη εξαιτίας των ρύπων και της αλόγιστης χρήσης διαφόρων μορφών ενέργειας.

Πώς θα δημιουργηθεί ισορροπία στη διαχείριση των φυσικών πόρων, και τι μέτρα πρέπει να ληφθούν ώστε να μη μετατραπεί το περιβάλλον σε μια τεράστια χωματερή;

14 συγγραφείς αποτυπώνουν στις ιστορίες τους τον νοσηρό και βίαιο κόσμο μας, ακολουθώντας άλλοτε αυτήν του μυστηρίου ή του φανταστικού. Πρωταγωνιστικό ρόλο, πάντως, σε όλα έχει η φύση και οι πληγές της.

Για αναλυτικότερες πληροφορίες, κάντε κλικ εδώ.

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ

►Γιάννης Μαρής: «Έγκλημα στο Κολωνάκι» (επανέκδοση), Το Βήμα 2008

(μαζί με άλλα 24 βιβλία του Μαρή)

Περίληψη

Ο χρηματιστής Φλωράς τηλεφωνεί στον φίλο του τον ζωγράφο Καρνέζη, στις 4.00 τα ξημερώματα και ζητά να τον επισκεφθεί.

– Τα ξέρω όλα, είπε ο χρηματιστής… Είσαι ένας άτιμος!… Η Ζανέτ μου τα ομολόγησε όλα απόψε…

Το άλλο πρωί ο Καρνέζης βρίσκεται νεκρός. Τότε ο Αστυνόμος Μπέκας αναλαμβάνει την έρευνα…

Το βιβλίο μεταφέρθηκε με επιτυχία στον ελληνικό κινηματογράφο το 1959 από τον σκηνοθέτη Τζανή Αλιφέρη, σε συνεργασία με τον συγγραφέα στο σενάριο. Έπαιζαν οι ηθοποιοί Χρήστος Τσαγανέας (Κώστας Φλωράς), Μάριος Νικολινάκος (Νάσος Καρνέζης), Μάρω Κοντού (Ζανέτ Φλωρά), Ανδρέας Μπάρκουλης (Δημήτρης Φλωράς), καθώς και οι Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Γκέλυ Μαυροπούλου, Ελένη Χατζηαργύρη, Στέφανος Στρατηγός, Νάσος Κεδράκας, κ.ά.

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

►περ. (δε)κατα, αρ. 12 (χειμώνας 2008), «Αστυνομική λογοτεχνία» (επιμέλεια Χρύσα Σπυροπούλου) – διήγημα Πέτρου Μαρτινίδη «Έμμεσο χτύπημα», διήγημα Τιτίνας Δανέλλη «Ατυχές περιστατικό», διήγημα Γιάννη Ευσταθιάδη «Η τρίλια του διαβόλου», διήγημα Φίλιππου Φιλίππου «Ο χρυσός αναπτήρας», διήγημα Γιάννη Ράγκου «Έγκλημα στ’ Ανάπλι», διήγημα Χρύσας Σπυροπούλου «Ο ασθενής είναι δικός μου», Πέτρος Μάρκαρης «Υπάρχει μεσογειακό αστυνομικό μυθιστόρημα;», Έλενα Αβραμίδου «Το αστυνομικό μυθιστόρημα στην Κίνα», Άρης Τσοκώνας «Το αστυνομικό μυθιστόρημα στην Τουρκία», Γ.Νίκας «Αμερικανική αστυνομική πεζογραφία», Γιώργος Μπλάνας «Διαβάζοντας αστυνομικές ιστορίες», Φώντας Λάδης «Αστυνομική λογοτεχνία, είδος σε εξέλιξη», οι Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος, Γιώργος Βέης, Ελένη Γκίκα, Χρύσα Σπυροπούλου, Παντελής Απέργης, Παναγιώτης Βλάχος, μιλάνε για τα βιβλία που προτιμούν: «Τα αγαπημένα μας», Γιάννης Πανούσης «Εγκληματολογία και αστυνομική λογοτεχνία: βίοι παράλληλοι», «Γράφοντας-Στην κουζίνα του συγγραφέα-Το ατελιέ μου» απαντούν Μάσιμο Καρλότο, Αθηνά Κακούρη, Μαρλένα Πολιτοπούλου, Παναγιώτης Αγαπητός, βιβλιοκρισίες: Κώστας Γιαννακογιώργος, Χρύσα Σπυροπούλου, Ελένη Γκίκα, Φίλιππος Φιλίππου, Τόνια Αλεξάκη, Λίζα Μαρδικιάν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: