ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 1999

Κώστας Αποσκίτης: «Το φονικό χαρτί», Πατάκης 1999

Βιογραφικό

Ο Κώστας Αποσκίτης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε γιατρός, ακολούθησε αρχικά πανεπιστημιακή καριέρα και κατόπιν ως υπότροφος, ασχολήθηκε με ερευνητικά προγράμματα στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Διετέλεσε επί εικοσαετία διευθυντής της οφθαλμολογικής κλινικής του νοσοκομείου «Αγία Σοφία».

Παράλληλα, από τα φοιτητικά του χρόνια ασχολήθηκε και με τα γράμματα, δημοσιεύοντας κατά καιρούς έργα του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει ως τώρα τη συλλογή διηγημάτων ΠΑΙΖΟγραφήματα, τα μυθιστορήματα Οι αμέτοχοι και Φονικό χαρτί, και την ποιητική συλλογή Αμετρέμμετρα.

Περίληψη βιβλίου

Ένας πανέξυπνος αστυνομικός, διαθέτοντας ένα καταπληκτικό μυαλό και μια σπάνια όσφρηση λαγωνικού, κατορθώνει να αποκαλύψει τους δράστες της απόπειρας δολοφονίας του μεγαλύτερου πολιτικού της νεότερης Ελλάδας. Η επιτυχία του αυτή αποδεικνύεται δίκοπο μαχαίρι για την καριέρα του και τη μετέπειτα ζωή του. Ο αστυνομικός, παρά την ευφυΐα του, μπλέκεται στη συνέχεια στα δίχτυα μιας σατανικής και αδίστακτης γυναίκας, που, κατά κάποιον τρόπο, ρυθμίζει τη ζωή του. Κάτω από την προστασία του, που ανύποπτος της παρέχει, εκείνη εξυφαίνει τις ίντριγκές της, που αφορούν πολλά πρόσωπα στον περίγυρό τους, με ολέθρια αποτελέσματα. Παρακολουθούμε τη δράση αυτής της γυναίκας, που στέκεται η αφορμή να κινδυνέψει να μαραθεί, πριν καλά καλά ανθίσει, και η ζωή μιας ενδιαφέρουσας νέας κοπέλας. Η δράση της αδίστακτης αυτής γυναίκας, σατανικά και έξυπνα στημένη, αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της πλοκής του βιβλίου, δεν προδικάζει όμως τις απρόβλεπτες εξελίξεις που ακολουθούν!

Παύλος Γαδ: «Η ολοκλήρωση του λάθους», Στάχυ, 1999

Βιογραφικό

——————

Περίληψη βιβλίου

Ο Γιώργος είχε καταπιασμένα χρόνια, όμως όταν συζήτησε με την ψυχαναλύτρια θεία
του άλλαξε. Ο καλύτερος φίλος του, ο Πέτρος, βρέθηκε νεκρός. Τον σκότωσε ο
ίδιος, το μουσάτο ανθρωπάκι του υπόκοσμου που γνώρισε ο Γιώργος ή ο αλβανός
μαφιόζος Μπελά;

-Εμείς, απάντησαν μαζί και οι τρεις στην ανάκριση.

Κάποιος κάνει ένα λάθος. Και ποιος το ολοκληρώνει;

Η ολοκλήρωση του λάθος είναι ένα μυθιστόρημα με πολλούς χαρακτήρες και γρήγορη
πλοκή. Έχει όλα εκείνα τα στοιχεία ενός καλού αστυνομικού μυθιστορήματος με
ψυχολογικές-κοινωνικές προεκτάσεις που διαβάζεται απνευστί.

Πόπη Μαγουλά-Γαϊτάνου: «Το μυστικό του βράχου» (αστυνομικής υφής), Άγκυρα 1999

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Κατάγεται από τις Κυκλάδες. Για αρκετά χρόνια υπήρξε Διοικητικό στέλεχος του Δημόσιου τομέα. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1992 με το βραβευμένο από την Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος ποίημά της, για τη Μακεδονία, «Δάσος από δάφνες». Είναι μέλος του Διαλεκτικού Ομίλου Ελλάδος «Εκπαίδευση στην Επικοινωνία» -International Training in Communication- και της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Έχει επανειλημμένα βραβευτεί σε Πανελλήνιους και Διεθνείς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.

Περίληψη βιβλίου

Aπλώνει τα χέρια του και την αγκαλιάζει από πίσω. «Mείνε», της ψιθυρίζει. Kαι κείνο το περιστατικό με το ελικόπτερο… τι σχέση μπορεί να έχει; Δεν είναι αστείο, πρόκειται για έγκλημα, Θεέ μου! «… κάποιος βοήθησε να χαθεί κι αυτόν τον κάποιον ψάχνουμε, κατάλαβες; Tον φονιά», είπε ο Nικηφόρος. H ηρωίδα δεν είναι γυναίκα σαν τις άλλες. Πάθος, έρωτας, σεξ, αυταρχισμός, πλοκή και ρομαντισμός την περιβάλλουν. Kαι στο τέλος μυστήριο. Ένα απροσδόκητο τέλος. H συγγραφέας παίρνει μια αληθινή ιστορία και την φέρνει κοντά στον αναγνώστη, ενισχυμένη από τη φαντασία της. Yπάρχει ένας σύζυγος, κατά πολύ νεότερος, ο κηπουρός με τις ημίγυμνες φωτογραφίες της και στο ερημονήσι το μυστηριώδες κότερο και το ελικόπτερο. Kαι ακόμη υπάρχει ο δημοσιογράφος Περικλής Φωκάς, ο πρώτος της μεγάλος έρωτας, ο έρωτας που αυτός απαρνήθηκε, που προσπαθεί να καλύψει τις ενοχές του ερευνώντας με τον βοηθό του, την «αλεπού», το θάνατό της παλιάς του αγαπημένης. Mυθιστόρημα αστυνομικής υφής που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την αρχή μέχρι το τέλος, αποφάνθηκε η κριτική επιτροπή του Φ.Σ. ΠAPNAΣΣOΣ όταν το βράβευσε με το Bραβείο Πεζογραφίας το 1998, με τον προσωρινό τίτλο «Aυγουστιάτικη Oμίχλη».

Ορέστης Ηλιανός: «Η έκρηξη», Εντός 1999

Βιογραφικό

Ο Ορέστης Ηλιανός γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Σχολή Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης. Έζησε 25 χρόνια στην Ελβετία, στη Γενεύη και στη Λωζάννη, όπου εργάστηκε ως μουσικός και στη συνέχεια ως παιδαγωγός για άτομα με ειδικές ανάγκες.

Η πρώτη του παρουσία στα γράμματα ήταν μέσα από τις σελίδες του δίγλωσσου περιοδικού «Η ΗΧΩ», που εκδιδόταν στα πλαίσια της Ελληνικής Εστίας Λωζάννης. Ακολούθως άρχισε να συνεργάζεται με διάφορα άλλα περιοδικά και εφημερίδες των Ελλήνων της Ελβετίας. Έκανε επίσης αρκετές ομιλίες στα ελληνικά, στα γαλλικά και στα γερμανικά σε όλη την Ελβετία πάνω σε λογοτεχνικά, ιστορικά και φιλοσοφικά θέματα.

Στην Ελλάδα έχει δημοσιεύσει δεκάδες ανταποκρίσεις, ρεπορτάζ, αφηγήματα και άρθρα λογοτεχνικού, ιστορικού, επιστημονικού και πολιτικού περιεχομένου σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας, όπως η «Καθημερινή», ο «Ριζοσπάστης», η «Φωνή των Αποδήμων», το «Διαβάζω», η «Λέξη», η «Καταγγελία», η «Πνευματική Καλλιέργεια», το «Τρίπτυχο», η «Νέα Οικoλογία», κ.ά. Είναι μέλος της Societe΄ Suisse des Ecrivaines et Ecrivains (Ελβετική Εταιρεία Λογοτεχνιδών και Λογοτεχνών). Χρημάτισε επίσης επί τετραετία Πρόεδρος του ελβετικού Τμήματος της Εταιρείας Φίλων του Νίκου Καζαντζάκη.

Εργογραφία: «Ορθογένεση, η άνοδος του ανθρώπινου πνεύματος», Μυθιστόρημα, 1987. «Η αυθεντική ιστορία του H.S.», Νουβέλλες, 1989. «Τα παιδιά του Μεγαλέξανδρου», Οδοιπορικό, 1990. «Απόψεις για το παρόν και το παρελθόν των Ελλήνων», Μελέτη, Αθήνα 1991. «Ισόβιος κάθειρξις», Διηγήματα, 1991. «Το μυστικό της αθανασίας», Αφηγήματα, 1995.

Περίληψη βιβλίου

Ένας δημοσιογράφος εισχωρεί στους κόλπους μιας παραθρησκευτικής οργάνωσης με σκοπό να αποκαλύψει την ταυτότητα των ανώνυμων χρηματοδοτών της. Αντί γι’ αυτό, όμως, στη διάρκεια της έρευνάς του, ανακαλύπτει την ύπαρξη ενός μυστηριώδους δικτύου διαπλεκόμενων συμφερόντων, του οποίου τη δράση καταγγέλλει σε ένα ρεπορτάζ-σοκ. Το ρεπορτάζ του, όμως, προσκρούει σ’ έναν τοίχο άρνησης από μέρους των Μέσων Ενημέρωσης. Κάθε προσπάθεια του δημοσιογράφου να σπάσει το φράγμα της σιωπής που του έχει επιβληθεί αποβαίνει άκαρπη, ενώ κάθε μέρα που περνά ο κλοιός γύρω του στενεύει. Ώσπου μια απρόσμενη συνάντηση του δίνει το κλειδί του μυστηρίου.

Ένα πολιτικό θρίλερ που οδηγεί τον αναγνώστη στους σκοτεινούς δαιδάλους των διεθνών κέντρων εξουσίας. Ένα βιβλίο που ξαναθέτει ερωτήματα για τις θεμελιώδεις αξίες των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών και της ανθρώπινης πορείας μέσα στην Ιστορία.

Το εξαιρετικό μυθιστόρημα του Ορέστη Ηλιανού «Η Έκρηξη» μπορείτε να το προμηθευτείτε από όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και τις εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ».

Απόσπασμα

«Σώπασε. Γύρισε αργά το κεφάλι του προς το μέρος του συντρόφου του. Η έκφραση του βλέμματός του έκανε τον Ιλίς να ανατριχιάσει. “Δεν υπάρχει τίποτα, Έφρον”, είπε. “Δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, Κράτος δικαίου είναι μόνο λόγια, λέξεις βαρύγδουπες χωρίς περιεχόμενο. Οι άνθρωποι που κυβερνούν σήμερα τις τύχες του πλανήτη δεν έχουν μήτε πατρίδα μήτε θρησκεία μήτε νόμους μήτε ηθικούς φραγμούς. Το μοναδικό ιδανικό τους είναι η με κάθε θυσία διατήρηση και ενδυνάμωση της ηγεμονικής τους θέσης. Μα και αυτοί ακόμα οι εξουσιαστές της οικουμένης δεν είναι τίποτα περισσότερο από τα εξαρτήματα ενός τερατώδους, άλογου μηχανισμού, που με κέντρο τις μεγάλες μητροπόλεις απλώνει τα πλοκάμιά του ως τις εσχατιές της υδρογείου κι απομυζά τις ζωτικές δυνάμεις της ανθρωπότητας προς δικό του αποκλειστικά όφελος. Σαν ένα τεράστιο καρκίνωμα που ζει και αναπτύσσεται σε βάρος ενός ζώντος οργανισμού, ώσπου να τον εξαντλήσει ολοκληρωτικά και να τον οδηγήσει στο θάνατο».

Γιώργος Λεονταρίτης: «Οδός Παυλώφ 22» (υπόθεση Ζαχαριάδη), Προσκήνιο εκδόσεις Άγγελος Σιδεράτος, 1999

Βιογραφικό

Ο Γιώργος Λεονταρίτης, επαγγελματίας δημοσιογράφος, γεννήθηκε το 1945. Εργάζεται ως πολιτικός συντάκτης, αρχισυντάκτης, αρθρογράφος και παράλληλα γράφει ιστορικά αναγνώσματα. Ιδιαίτερα έχει ασχοληθεί με την ιστορική έρευνα στο χώρο της Αριστεράς.

Περίληψη βιβλίου

Ηταν η πιο απίστευτη πρόταση που είχε ακούσει ποτέ του. Μια αποστολή παράξενη, με ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας, που είχε όμως σαν στόχο τη συνάντηση με την πιο πολυσηζητημένη προσωπικότητα του Ελληνικού Κομμουνιστικού Κινήματος.

Ο νεαρός δημοσιογράφος, που ζει αυτοεξόριστος στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της δικτατορίας των συνταγματαρχών, έκπληκτος ακούει τον εκπρόσωπο μιας κομμουνιστικής οργάνωσης να του προτείνει ένα ταξίδι στη Σιβηρία προκειμένου να συναντήσει τον πιο αμφιλεγόμενο ηγέτη του ΚΚΕ, τον Νίκο Ζαχαριάδη, που ζούσε εξόριστος στο μακρινό Σουργκούτ. Στόχος ήταν να φθάσουν έξω τα άγνωστα κείμενά του, οι «υποθήκες» του προς τους συντρόφους του.

Οταν όμως ο νεαρός δημοσιογράφος αποφασίζει να πραγματοποιήσει αυτήν την αποστολή, αντιλαμβάνεται ότι έχει μπλέξει στα δίχτυα της ΚΥΠ των συνταγματαρχών, αλλά και της αμερικάνικης CIA, που εφαρμόζουν ένα σατανικό σχέδιο μέσα στην καρδιά της Σοβιετικής Ενωσης. Ο δημοσιογράφος δεν υποψιάζεται εκείνη τη στιγμή, ότι κάτι άλλο συμβαίνει πίσω από όσα διαδραματίζονται γύρω του, ανάμεσα σε όμορφες γυναίκες, επικίνδυνους πράκτορες και «φίλους» που παίζουν διπλό ρόλο.

Μια περιπέτεια στα σύνορα φαντασίας και πραγματικότητας, όπου ο έρωτας μπλέκει με την πολιτική, κι έχει για φόντο τον αμείλικτο πόλεμο των σκοτεινών μυστικών υπηρεσιών.
Ένα περίεργο παιχνίδι έρωτα και θανάτου, που κρατά την αγωνία του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα, όταν θα διαπιστώσει την απροσδόκητη λύση του μυστηρίου που καλύπτει τον μοναχικό εξόριστο της οδού Παυλώφ 22, που τερμάτισε τη ζωή του στην παγωμένη εξορία και ενίσχυσε το μυστήριο γύρω από την πολυτάραχη, δυναμική και τραγική του πορεία, που, αν και υπήρξε «παιδί του Στάλιν», ο τρόπος που επέλεξε για να τερματίσει τη ζωή του, του δίνει το δικαίωμα να «οικειοποιηθεί» το στίχο του φλογερού Μαγιακόφσκι:

«Μη με πείτε δειλό. Κανείς δεν θα μπορούσε να βοηθήσει. Χαίρετε!..»

Πέτρος Μαρτινίδης: «Σε περίπτωση πυρκαϊάς», Νεφέλη 1999

Βιογραφικό

Ο Πέτρος Μαρτινίδης διδάσκει θεωρία και κριτική της αρχιτεκτονικής και σχεδιασμό θεατρικών χώρων στο τμήμα Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ. Έχει επίσης διδάξει, για πολλά εξάμηνα, στα Τμήματα Εικαστικών και Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών καθώς και στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του ίδιου πανεπιστημίου. Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1998 με το αστυνομικό μυθιστόρημα «Κατά συρροήν». Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα «Σε περίπτωση πυρκαϊάς», 1999, «Παιχνίδια μνήμης», 2001, «Δεύτερη φορά νεκρός», 2002, «Μοιραίοι αντικατοπτρισμοί», 2003, «Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία», 2005, «Ο θεός φυλάει τους άθεους», 2006 -όλα αστυνομικής πλοκής. Άλλα βιβλία του είναι: «Σημειολογία των αντιλήψεων και των θεωριών για την αρχιτεκτονική» (Τ.Ε.Ε. 1979), «Συνηγορία της παραλογοτεχνίας» (Πολύτυπο 1982·συμπληρωμένη έκδοση, Υποδομή 1994), «Οι λέξεις στην αρχιτεκτονική και την επιστημονική σκέψη» (Σμίλη, 1990), «Κόμικς, τέχνη και τεχνικές της εικονογράφησης» (Α.Σ.Ε. 1990, επανέκδοση 1991), «Η υψηλή τέχνη της απελπισίας: γύρω από τον ισοβίτη του Αρκά» (Ύψιλον, 1992), «Μεσιτείες του ορατού» (Νεφέλη, 1997), «Μεταμορφώσεις του θεατρικού χώρου» (Νεφέλη, 1999), κ.ά.

Περίληψη βιβλίου

Μια προσεκτικά σχεδιασμένη ληστεία κι ένα παράνομο αίσθημα ευοδώνονται χάρη σε αιφνίδιες αναφλέξεις.

Αλλά ο ήρωας της ιστορίας δεν δείχνεται αρκετά προσεκτικός στις οδηγίες που πρέπει να ακολουθούνται σε περίπτωση πυρκαϊάς.

Αναπόφευκτη απροσεξία αφού, μέχρι την τελευταία στιγμή, παραμένει αδιευκρίνιστο ποια περίπτωση πυρκαϊάς είναι η πιο κρίσιμη.

Η ιδιότυπη συνέχεια του πρώτου αστυνομικού μυθιστορήματος του Πέτρου Μαρτινίδη Κατά Συρροήν.

Μαρλένα Πολιτοπούλου: «Ο κύριος Μάριος μετάνιωσε αργά», Λιβάνης 1999

Βιογραφικό

(Δες το βιογραφικό στο βιβλίο «Η μνήμη της πολαρόϊντ»)

Περίληψη βιβλίου

Παράξενο τούτο το ταξίδι στο νησί των ανέμων. Μήπως επειδή κρύβει μια δύσκολη και παράξενη ερωτική ιστορία που εξελίσσεται σε δράμα κι έτσι περνάει τα σύνορα του έρωτα για να φτάσει σ’ αυτά της αστυνομίας και της δικαιοσύνης; Το σίγουρο είναι πως πρόκειται για μια ιστορία που μπλέκει ανθρώπους της πόλης, ανθρώπους των Τεχνών και των Γραμμάτων με αγρότες μα και νεόπλουτους κι έχει φόντο άλλοτε την αγριεμένη θάλασσα, άλλοτε την πανσέληνο, ένα μοναστήρι ή μονοπάτια κι όμορφα σπίτια. Διαφορετικές γενιές μπερδεύονται και άντρες και γυναίκες στέκονται απέναντι. Μια ιστορία με αλήθειες και ψέματα, που συνδέει το παρόν με το παρελθόν και φτάνει τους ανθρώπους στα άκρα. Ξεκινάει όταν στη βρύση του χωριού ενός ελληνικού νησιού βρίσκεται…

Αν πεις όμως μόνο την αρχή μιας ερωτικής ιστορίας ή αποκαλύψεις το τέλος της, έχει χάσει τη μαγεία της, ακριβώς όπως συμβαίνει και με μια αστυνομική ιστορία. Γι’ αυτό αφήστε τον αστυνόμο Γιατζόγλου και το φίλο του Παύλο Γ. να βρουν γιατί έφτασε ο κύριος Μάριος στο νησί, τι ήταν αυτό που τον έκανε να μετανιώσει και να δώσουν ένα τέλος σε μια ιστορία που ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια. Ίσως έτσι δώσουν κι ένα τέλος στην ψευδαίσθηση πως αρκεί οι Αθηναίοι να χτίσουν ένα σπίτι σ’ ένα νησί για να αφήσουν πίσω ό,τι τους βασανίζει.

Φίλιππος Φιλίππου: «Αντίο, Θεσσαλονίκη», Πόλις 1999

Βιογραφικό

Ο Φίλιππος Φιλίππου γεννήθηκε στην Κέρκυρα τον Δεκέμβριο του 1948. Έχει εκδώσει 15 βιβλία: μαρτυρίες, μελέτες, βιογραφίες, μυθιστορήματα. Έχει γράψει τα αστυνομικά μυθιστορήματα Κύκλος θανάτου (1987), Το χαμόγελο της Τζοκόντας (1988), Το μαύρο γεράκι (1996), Αντίο Θεσσαλονίκη (1999), Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες (2009). Τα τρία από αυτά έχουν ως κεντρικό ήρωα τον δημοσιογράφο Τηλέμαχο Λεοντάρη. Έχει συμμετάσχει με διηγήματα σε πέντε συλλογές. Αστυνομικές ιστορίες, Ελληνικά εγκλήματα, Ελληνικά εγκλήματα 2, Ελληνικά εγκλήματα 3, Το τελευταίο ταξίδι. Επίσης έγραψε το Οι τελευταίες ημέρες του Κωνσταντίνου Καβάφη (2003), το Ο θάνατος του Ζορμπά (2007), το Κωνσταντίνος Θεοτόκης, σκλάβος του πάθους (2006) και το Ο πολιτικός Νίκος Καββαδίας (1996).

Περίληψη βιβλίου

Θεσσαλονίκη, Αύγουστος και ζέστη. Ο δημοσιογράφος Τηλέμαχος Λεοντάρης φτάνει στην σχεδόν άδεια πόλη για να βρει στοιχεία σχετικά με τη δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου του Α, από τον αναρχικό ή παράφρονα Αλέξανδρο Σχινά. Με παράκληση της Σόνιας, μιας ευαίσθητης ποιήτριας, παρατείνει την παραμονή του στην πόλη για να εξιχνιάσει τις συνθήκες θανάτου του Δώρου, του συντρόφου της, και να ερευνήσει κάποιες υποθέσεις υιοθεσίας που έγιναν πριν πολλά χρόνια. Στη διάρκεια των ερευνών του περιπλανάται στα στέκια της Θεσσαλονίκης, αλλά έρχεται σε επαφή και με πολλούς ανθρώπους και έτσι γνωρίζει βαθύτερα την πόλη και τους ανθρώπους της.

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

εφ. Ημερησία, ένθετο «6η ημέρα» (7-8 Αυγούστου 1999), «Αστυνόμος Μπέκας εναντίον Σέρλοκ Χολμς» (επιμέλεια Ελπίδα Χλιμίτζα) – Φώντας Λάδης «Εκατό -και παραπάνω- χρόνια μοναξιάς», Φίλιππος Φιλίππου «Ο Γιάννης Μαρής, ο Νίκος Μαράκης και οι επίγονοί τους», Νίκος Πλατής «Τα ληστρικά χαρτο-σίριαλ», Πέτρος Μαρτινίδης «Αστυνομικό μυθιστόρημα» εναντίον “συναμφότερου”»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: