Αντίο φίλε…

Σεραφείμ Βάγιας

Έφυγε διακριτικά, ευγενικά, αλλά και μαχητικά,  ακριβώς όπως έζησε, ο καλός φίλος και συνάδελφος Σεραφείμ Βάγιας, σκορπίζοντας τη λύπη για την απώλεια, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στην ΕΛΣΑΛ, τη λέσχη που αγάπησε, αλλά και που αγαπήθηκε απ΄ όλα της τα μέλη,  σχεδόν από την αρχή της ίδρυσής της.

Σεμνός, γλυκός, και πάντα πρόθυμος ο Σεραφείμ, συμμετείχε σε όλες τις δραστηριότητες της ΕΛΣΑΛ, καταθέτοντας, κάθε φορά, κάτι πολύτιμο από την ψυχή του και τη μεγάλη εμπειρία της ζωής του.

Αντίο φίλε. Θα μας λείψεις…

*****

Βάγιας - Κάνε μου μια καλή κηδείαΟ Σεραφείμ Βάγιας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Έζησε τα παιδικά του χρόνια σε διάφορα κρατικά ορφανοτροφεία. Ταξίδεψε με τα καράβια και υπήρξε στέλεχος αεροπορικής εταιρείας. Πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία με το μυθιστόρημα Εύανδρος και Ευδοκία (Ιωλκός, 1996) και τρία χρόνια αργότερα κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Η μεγάλη ξεφτίλα (Ιωλκός 1999), ένα μυθιστόρημα-κλαυσίγελως, όπως το αποκαλούσε ο ίδιος, όπου κρίνει και κατακρίνει την «ανάλγητη και απάνθρωπη» κοινωνία. Το 2001 κυκλοφόρησε το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημά του Κάνε μου μια καλή κηδεία (Ιωλκός), όπουΒάγιας - Ομόκεντροι Κύκλοι εμφανίζεται για πρώτη φορά ο κεντρικός του ήρωας αστυνόμος Ιωσήφ Κουμιώτης και το 2011 το δεύτερο αστυνομικό του μυθιστορήματα Ομόκεντροι κύκλοι (Ιβίσκος) με τον ίδιο κεντρικό χαρακτήρα.

Και τα τέσσερα μυθιστορήματά του μπορούν να χαρακτηριστούν ως πολιτικά ή καλύτερα κοινωνικά, καθώς σε αυτά θίγονται με οξυδέρκεια και αιχμηρή ματιά σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα.

Ακόμα, ο Σεραφείμ Βάγιας διατηρούσε παλιότερα το λογοτεχνικό blog SERAFIM VAGIAS – Λογοτεχνία για όλους

 

 

Advertisements

2 Σχόλια to “Αντίο φίλε…”

  1. Ήταν σπουδαίος λογοτέχνης, Προπάντων όμως ήταν ένας αυθεντικός ανθρωπιστής.

  2. ειρηνη λιβανου βάγια Says:

    ——————————————————————-

    Αληθηνό. για Σεραφειμ Βάγια. Από τη γυναίκα του ειρηνη λιβανου βάγια.

    «Είσαι ένας κλασικός Υδροχόος!» Του έλεγε συχνά γελώντας.
    Ανθρωπιστής, αντίθετα από κείνη που ήταν αδιάφορη γενικώς.

    «’Μα αγάπη μου παντού μέσα είσαι.
    Εσύ πια θα σώσεις τον κόσμο?»

    Θυμήθηκε εκείνη τη φορά που ανέβηκε στο σπίτι βιαστικός, άνοιξε την ντουλάπα και πήρε ένα καινούριο πουκάμισο τυλιγμένο ακόμη στο σελοφάν,
    μερικά λεφτά από το πορτοφόλι του, και κατέβηκε πάλι κάτω.

    Εκείνη βγήκε στο μπαλκόνι . Τον είδε που πήγε κοντά σε κάποιον άγνωστο άντρα που καθόταν στην απέναντι μάντρα, και του τα έδωσε. Αφού συζήτησε για λίγο μαζί του, πήγε πάλι επάνω και επιτέλους απάντησε στην ερώτηση της, για το τι ήταν όλα αυτά που έκανε.

    »Τίποτα βρε μωρό μου, ένας μετανάστης ήταν που όπως τον είδα σε λίγο θα λιγοθυμούσε απ’ την πείνα.

    Πόσο εντύπωση της έκανε η παρατηρητικότητα του!!!
    Εκείνη ούτε που τον είχε προσέξει τον άγνωστο άντρα.

    Ούτε αν ήταν χλωμός, ούτε τίποτα. Ντράπηκε! Αλήθεια μπορεί να πέθαινε από πείνα ένας άνθρωπος λίγα μέτρα μακριά της και ούτε που θα το έπαιρνε είδηση

    .»Ο ΄΄Υδροχόος’’ της μπορεί να μην έσωσε τον κόσμο, αλλά εκείνη τη μέρα έσωσε έναν άνθρωπο και τον θαύμασε γι’ αυτό!
    Και….. προσπάθησε να του μοιάσει. Έστω και λίγο.

    ειρηνη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: